Standardowy męski gryf olimpijski waży 20 kg, a damski – 15 kg. Masę gryfu zawsze wlicza się do całkowitego ciężaru ćwiczenia. Jeśli założysz na męski gryf dwa talerze po 10 kg, podnosisz łącznie 40 kg.
Gryf olimpijski a inne sztangi
Nie każda prosta sztanga spotkana na siłowni jest gryfem olimpijskim. Modele domowe i krótsze gryfy mogą mieć inną długość, średnicę oraz masę, dlatego przy obliczaniu obciążenia trzeba sprawdzić konkretny sprzęt.
| Typ gryfu | Waga | Kluczowa cecha |
|---|---|---|
| Męski gryf olimpijski | 20 kg | Obracające się tuleje, zwykle średnica chwytu około 28 mm |
| Damski gryf olimpijski | 15 kg | Obracające się tuleje, nieco mniejsza i lżejsza konstrukcja |
| Gryf łamany | Najczęściej 6–12 kg | Wygięty kształt, używany głównie do ćwiczeń bicepsów i tricepsów |
| Standardowy gryf prosty | Najczęściej 6–12 kg | Zwykle krótszy i lżejszy od gryfu olimpijskiego, często bez łożyskowanych tulei |
Jak rozpoznać gryf olimpijski?
Najłatwiej zwrócić uwagę na końce gryfu. Gryf olimpijski ma tuleje rotacyjne, które obracają się niezależnie od części przeznaczonej do chwytu. Dzięki temu talerze mogą płynniej podążać za ruchem podczas ćwiczeń dynamicznych, takich jak rwanie czy podrzut.
Typowe cechy pomagające rozpoznać ten rodzaj sztangi to:
- Obracające się tuleje na końcach gryfu, często wyposażone w łożyska lub tuleje ślizgowe.
- Średnica chwytu około 28 mm w standardowych męskich modelach olimpijskich.
- Długość około 220 cm w pełnowymiarowych gryfach używanych w podnoszeniu ciężarów.
- Wytrzymała konstrukcja przeznaczona do dużych obciążeń i ćwiczeń wielostawowych.
Waga gryfu ma znaczenie w dzienniku treningowym, ponieważ progresję oblicza się na podstawie całego podnoszonego ciężaru. Przy męskim gryfie olimpijskim do masy talerzy dodajesz 20 kg, a przy damskim – 15 kg. Gdy nie znasz parametrów krótszego lub nietypowego modelu, zapytaj obsługę siłowni albo sprawdź oznaczenie producenta. W razie braku informacji gryf można także zważyć osobno.
