Trening push obejmuje przede wszystkim klatkę piersiową, mięśnie naramienne oraz triceps. Nazwa nie oznacza jednak konkretnego zestawu ćwiczeń, lecz wzorzec ruchowy polegający na wypychaniu ciężaru od siebie albo odpychaniu własnego ciała.
Czym jest trening push?
„Push” oznacza po angielsku pchać lub wypychać. W treningu siłowym do tej kategorii zalicza się ruchy, w których kończyny pracują przeciw oporowi i oddalają ciężar od tułowia. Przykładem może być wyciskanie, pompki albo wyciskanie ciężaru nad głowę.
W systemie Push-Pull-Legs partie mięśniowe grupuje się według pełnionej funkcji. Push odpowiada za ruchy wypychające, pull za przyciąganie, a legs za trening nóg. Dzięki temu nie łączy się mięśni przypadkowo, lecz zestawia te, które współpracują podczas podobnych wzorców ruchowych.
Jakie partie mięśniowe obejmuje push?
W treningu push pracują trzy główne grupy mięśniowe:
- Mięśnie klatki piersiowej – odpowiadają między innymi za przywodzenie ramienia i pomagają wypychać ciężar przed siebie. Ich udział jest szczególnie widoczny podczas wyciskania na ławce oraz pompek.
- Mięśnie naramienne – w ruchach wypychających mocno angażuje się zwłaszcza przedni akton, a w zależności od ustawienia ramion także akton boczny. Barki uczestniczą między innymi w wyciskaniu nad głowę.
- Mięśnie trójgłowe ramienia, czyli triceps – prostują staw łokciowy, dlatego wspierają końcową fazę wyciskania i innych ruchów wypychających.
Te partie tworzą wspólny łańcuch ruchowy. Klatka piersiowa generuje dużą część siły, barki pomagają prowadzić ramię, a triceps umożliwia wyprost łokcia. Zakres pracy poszczególnych mięśni zmienia się zależnie od ćwiczenia, kąta ustawienia ciała i chwytu, ale ich współdziałanie pozostaje podstawą treningu push.
Dlaczego łączy się te mięśnie w jednym treningu?
Łączenie klatki piersiowej, barków i tricepsa ma sens, ponieważ podczas ćwiczeń wielostawowych pracują one w tym samym ruchu. Gdy wykonujesz wyciskanie na klatkę, mięśnie naramienne i triceps nie są całkowicie wyłączone. Pomagają w przenoszeniu obciążenia, dlatego po zakończeniu serii mogą być już częściowo zmęczone.
To zmęczenie jest naturalną konsekwencją przyjętego podziału, a nie błędem w planie. Po ćwiczeniach na klatkę można przejść do ruchów ukierunkowanych na barki i triceps, wykorzystując fakt, że cały łańcuch wypychający został już przygotowany do pracy. Takie grupowanie ułatwia też zarządzanie czasem i energią podczas jednej sesji.
Najważniejsza zasada brzmi więc prosto: push to trening według funkcji ruchu, a nie wyłącznie lista trzech partii. W praktyce jego podstawę stanowią klatka piersiowa, barki i triceps, które wspólnie odpowiadają za wypychanie oporu.