Bułka grahamka zawiera średnio około 48 g węglowodanów w 100 g produktu. Mała sztuka o masie 65 g dostarcza około 31 g, a większa, ważąca 90 g – około 43 g węglowodanów.
Ile węglowodanów ma bułka grahamka?
Wartości są orientacyjne, ponieważ receptura, udział mąki graham i masa bułki różnią się między producentami. Przy przeliczaniu makroskładników najważniejsze jest zważenie konkretnej sztuki.
| Waga produktu | Węglowodany (g) | Kalorie (kcal) |
|---|---|---|
| 100 g | około 48 g | około 262 kcal |
| 65 g | około 31 g | około 170 kcal |
| 90 g | około 43 g | około 236 kcal |
W danych dla bułki ważącej 90 g można spotkać także wartość 44,5 g węglowodanów i 236 kcal. Różnica wynika z konkretnego składu oraz sposobu zaokrąglania wartości odżywczych.
Dlaczego grahamka różni się od białej bułki?
Bułka grahamka powinna być wypiekana głównie z mąki graham typu 1850, czyli mąki z pełnego przemiału. Zawiera ona więcej części ziarna, w tym otręby, dlatego zwykle dostarcza więcej błonnika niż pieczywo z wysoko oczyszczonej mąki pszennej typu 450.
Węglowodany w grahamce pochodzą przede wszystkim ze skrobi. Ich działanie zależy jednak od całego składu produktu, zwłaszcza od ilości błonnika. W typowej bułce grahamce znajduje się około 5,4–6,7 g błonnika w 100 g.
Większa ilość błonnika może spowalniać trawienie i uwalnianie glukozy, dlatego pieczywo pełnoziarniste zwykle bardziej syci i może mieć niższy indeks glikemiczny niż jasna bułka. Nie każda grahamka ma jednak taki sam skład, dlatego sama nazwa produktu nie wystarcza do oceny jego wartości.
Najważniejsze różnice między grahamką a bułką pszenną wynikają z następujących cech:
- Więcej błonnika – sprzyja dłuższemu uczuciu sytości i wspiera pracę jelit.
- Mąka typu 1850 – zawiera więcej składników pochodzących z całego ziarna niż mąka typu 450.
- Wolniejsze uwalnianie energii – błonnik może ograniczać szybkość trawienia skrobi.
- Potencjalnie niższy indeks glikemiczny – zależy od receptury, stopnia rozdrobnienia i rzeczywistego udziału mąki pełnoziarnistej.
